اى مفضّل! در اين كوهها كه از سنگ و خاك پديد آمده بنگر. غافلان پنداشته ‏اند كه

آنها زايد و بى ‏مصرفند، حال آنكه سود فراوان دارند.

برف بالاى كوهها مى ‏نشيند تا آنها كه به آن محتاجند از آن بهره برند. از آنچه كه ذوب

مى ‏شود چشمه ‏ساران پر آب مى ‏جوشد چشمه‏ها، رودها و جويبارها پديد مى‏آيند. در

نتيجه در كوهها انواع رويندگان و گياهان دارويى كه در دشت نمى‏رويد مى‏ رويد.

نيز غارها و دره‏هايى در آنهاست كه حيوانات وحشى و درندگان موذى را پناه داده. 

مردم از كوه در برابر دشمنانشان دژها و قلعه‏ هاى سخت و محكم مى‏ سازند. 

از سنگهاى آن براى به كارگيرى در ساختمانها و ساخت سنگ آسياب استفاده مى‏كنند.

همچنين در كوهها انواع معادن و جواهر نهفته است.  

در كوهها مصالح و منافع ديگرى نيز وجود دارد كه مدبّر و حكيم آن بهتر مى‏داند.

شگفتيهاى آفرينش (ترجمه توحيد مفضل)، ص: 139